ΣΤΙΣ 26 ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ  ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ  ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ
Η ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 25/10/2.015  ΣΤΙΣ 8,30  ΤΟ ΒΡΑΔΥ  ΜΕ ΤΟΝ ΕΟΡΤΙΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ,ΤΟΝ ΟΡΘΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ.

                         ΜΕ ΕΟΡΤΙΕΣ ΕΥΧΕΣ
                Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ
Η Κοίμηση του Αγίου Δημητρίου - άγνωστος ζωγράφος του Χάνδακα, δεύτερο μισό του 15ου αιώνα μ.Χ.
1)Ἡ Κοίμηση τοῦ Ἁγίου Δημητρίου - ἄγνωστος ζωγράφος τοῦ Χάνδακα, δεύτερο μισό του 15ου αἰώνα μ.Χ.
Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης - Θεοφάνης ο Κρης, Μονή Μεγίστης Λαύρας, 1535 - 1541 μ.Χ.2)Ἅγιος Δημήτριος ὁ Μυροβλύτης - Θεοφάνης ὁ Κρής, Μονή Μεγίστης Λαύρας, 1535 - 1541 μ.Χ.
                   ΣΥΝΤΟΜΟ       ΣΥΝΑΞΑΡΙ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑ   ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ  ΤΟΝ ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ
Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,
Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος.
Εἰκοστή μελίαι Δημήτριον ἕκτη ἀνεῖλον.
Ὁ Ἅγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί τό 280 - 284 μ.Χ. καί μαρτύρησε ἐπί τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καί Μαξιμιανού τό 303 μ.Χ. ἤ τό 305 μ.Χ. ἤ (τό πιό πιθανό) τό 306 μ.Χ.Ὁ Δημήτριος ἦταν γόνος ἀριστοκρατικῆς οἰκογένειας στή Θεσσαλονίκη. Σύντομα ἀνελίχθηκε στίς βαθμίδες τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ μέ ἀποτέλεσμα σέ ἡλικία 22 ἐτῶν νά φέρει τό βαθμό τοῦ χιλιάρχου. Ὡς ἀξιωματικός του ρωμαϊκοῦ στρατοῦ κάτω ἀπό τή διοίκηση τοῦ Τετράρχη (καί ἔπειτα αὐτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Διοκλητιανός, ἔγινε χριστιανός καί φυλακίστηκε στήν Θεσσαλονίκη τό 303 μ.Χ., διότι ἀγνόησε τό διάταγμα τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ «περί ἀρνήσεως τοῦ χριστιανισμοῦ». Μάλιστα λίγο νωρίτερα εἶχε ἱδρύσει κύκλο νέων πρός μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς.
Στή φυλακή ἦταν καί ἕνας νεαρός χριστιανός ὁ Νέστορας (βλέπε 27 Ὀκτωβρίου), ὁ ὁποῖος θά ἀντιμετώπιζε σέ μονομαχία τόν φοβερό μονομάχο τῆς ἐποχῆς Λυαῖο. Ὁ νεαρός χριστιανός πρίν τή μονομαχία ἐπισκέφθηκε τόν Δημήτριο καί ζήτησε τή βοήθειά του. Ὁ Ἅγιος Δημήτριος τοῦ ἔδωσε τήν εὐχή του καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν ὁ Νέστορας νά νικήσει τό Λυαῖο καί νά προκαλέσει τήν ὀργή τοῦ αὐτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε νά θανατωθοῦν καί οἱ δύο, Νέστορας καί Δημήτριος.
Οἱ συγγραφεῖς ἐγκωμίων τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, Εὐστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί Δημήτριος Χρυσολωρᾶς, ἀναφέρουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Ἁγίου ἐτάφη στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου, ὁ δέ τάφος μετεβλήθη σέ βαθύ φρέαρ πού ἀνέβλυζε μύρο, ἐξ οὐ καί ἡ προσωνυμία τοῦ Μυροβλήτου.Στίς βυζαντινές εἰκόνες ἀλλά καί στή σύγχρονη ἁγιογραφία ὁ Ἅγιος Δημήτριος παρουσιάζεται ἀρκετές φορές ὡς καβαλάρης μέ κόκκινο ἄλογο (σέ ἀντιδιαστολή τοῦ λευκοῦ ἀλόγου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου) νά πατᾶ τόν ἄπιστο Λυαῖο.Σήμερα ὁ Ἅγιος Δημήτριος τιμᾶται ὡς πολιοῦχος Ἅγιος της Θεσσαλονίκης. Ἕνα ἀπό τά πολλά θαύματα τοῦ Ἁγίου εἶναι καί τό ἑξῆς. Τό 1823 μ.Χ. οἱ Τοῦρκοι πού ἦταν ἀμπαρωμένοι στήν Ἀκρόπολη τῆς Ἀθήνας ἑτοίμαζαν τά πυρομαχικά τους γιά νά χτυπήσουν μέ τά κανόνια τους, τούς Ἕλληνες πού βρισκόντουσαν στόν ναό τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, μά ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἔκανε τό θαῦμα του γιά νά σωθοῦν οἱ Χριστιανοί καί ἡ πυρίτιδα ἔσκασε στά χέρια τῶν Τούρκων καταστρέφοντας καί τμῆμα τοῦ μνημείου τοῦ Παρθενώνα. Γιά νά θυμοῦνται αὐτό τό θαῦμα, ὁ ναός λέγεται ἀπό τότε Ἅγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης, ἀπό τήν λουμπάρδα δηλαδή τό κανόνι τῶν Τούρκων πού καταστράφηκε.
Ἀπολυτίκιον .
Ἦχος γ’.
Μέγαν εὔρατο ἔv τοῖς κιvδύvοις, σέ ὑπερμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τά ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὔν Λυαίου καθεῖλες τήν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίω θαρρύvας τόν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τόν Θεόν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμίν τό μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Αὐτομελόν.
Τοῖς τώv ἰαμάτωv σου ρείθροις Δημήτριε, τήv Ἐκκλησίαν Θεός ἐπορφύρωσεv, ὁ δούς σοί τό κράτος ἀήττητοv, καί περιέπωv τήν πόλιv σου ἄτρωτοv· αὐτῆς γάρ ὑπάρχεις τό στήριγμα.
Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τήν Σοφίαν καί Λόγον.
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τήν πλάνην καταβαλῶν, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τά θράση, καί τῷ θείω πόθω, τόν νοῦν πυρπολούμενος, τῶν εἰδώλων τήν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας· ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβήν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τά θαύματα, καί πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἐορτάζουσι πόθω, τήν ἁγίαν μνήμην σου.
Ἕτερον Κάθισμα
Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πάσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καί γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας· διά τοῦτο θύμα, σαυτόν προσενήνοχας, τῷ τυθέντι Λόγω ἀθλήσας στερρότατα· ὅθεν καί τή λόγχη, τήν πλευράν ἐξωρύχθης, τά πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοί, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἐορτάζουσι πόθω, τήν ἁγίαν μνήμην σου.
Μεγαλυνάριον
Τόν μέγαν ὁπλίτην καί ἀθλητήν, τόν στεφανηφόρον, καί ἐν μάρτυσι θαυμαστόν, τόν λόγχη τρωθέντα, πλευράν ὡς ὁ δεσπότης, Δημήτριον τόν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.
Ἕτερον Μεγαλυνάριον
Φύλαττε τούς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τούς ὑμνοῦντας σέ εὐσεβῶς, καί ρύσαι κινδύνων καί πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἰκεσίαις σου.


Από το Blogger.