http://www.pigizois.net/sinaxaristis/02/23_polikarpos.jpg                                                                                                         ΑΚΟΥΤΕ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΠΟΥ ΕΤΕΛΕΣΘΗ ΑΝΗΜΕΡΑ 23-2-2016 ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ- ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ




Βίος γίου Πολυκάρπου το ερομάρτυρος πισκόπου Σμύρνης
Ο γιος Πολύκαρπος ερομάρτυρας πίσκοπος Σμύρνης ορτάζει στς 23 Φεβρουαρίου
γιος Πολύκαρπος εναι μία μορφ π τς σπουδαιότερές της ρχαίας κκλησίας. Εναι νας π τος μεγαλύτερους ποστολικος Πατέρες. Λέγεται, τι γεννήθηκε στν φεσο τ 80 περίπου μ.Χ., π εσεβες κα φιλοχρίστους γονες. πατέρας το νομαζόταν Παγκράτιος κα μητέρα το Θεοδώρα. Μ διαταγ μως το Ρωμαίου Διοικητο
τς φέσου Μαρκίωνος φυλακίστηκαν κα ο δύο, διότι δν θέλησαν ν ρνηθον τν Χριστό. Πολύκαρπος γεννήθηκε μέσα στ φυλακ κα μάλιστα τν προηγουμένη μέρα
το μαρτυρίου τν γονέων του. Τ παρέλαβε μως τ παιδ κάποια πλούσια γυναίκα, πο δν εχε παιδι κα τ μεγάλωσε, σν ν ταν δικό της. Το δωσε μάλιστα τ νομα Παγκράτιος, πο εχε πατέρας του, μάρτυς.
Ο μεγάλες γνωριμίες του
Πολύκαρπος, ταν ταν εκοσι περίπου χρονν, εχε τν ετυχία ν γνωρισθε μ τν Εαγγελιστ ωάννη. γινε, πως λέγει στορικς Εσέβιος κουστς ωάννου του
ποστόλου. Τότε κουσε γι πρώτη φορά, πς ωάννης θεολόγος κήρυττε τ Εαγγέλιο σ λλα μέρη τς σίας. πγε κα ατς ν τν κούσει. Κοντ στ θεολόγο τανε
κα θεοφόρος γνάτιος, κατόπιν πίσκοπος ντιοχείας. κε γνώρισε κα λλους ποστόλους. Τόσο μάλιστα θέλχτηκε π τν διδασκαλία του. Χριστο, στε γινε πιστς
παδς το ωάννου. Δόθηκε λόψυχα στν πηρεσία το Χρίστου. Πηγαίνανε μαζ μ τν πόστολο π τόπο σ τόπο κα π πόλη σ πόλη.
ταν Εαγγελιστς ωάννης ξορίστηκε π τν ατοκράτορα Δομιτιαν στ νησ τς Πάτμου, Πολύκαρπος μεινε κοντ στν πίσκοπο Σμύρνης Βουκόλον. Τν βοηθοσε
ες τν ργον το Θεο πο καμνε κενος. γιος Βουκόλος ξετίμησε τς ρετές του κα τν χειροτόνησε ερέα. Το νέθεσε δ τ ργον το ρφανοτρόφου. ταν μακάριος
πολ ταπεινός. Μετ μως π τν θάνατον το Βουκόλου, χειροτονήθηκε π τν ποστόλων πίσκοπος Σμύρνης Πολύκαρπος.
τανε βέβαια φτωχς π λεπτά, λλ τανε πλούσιος π ρετές. Εχε πολλς ρετές.
ν πρώτοις εχε: «Σωφροσύνη κα αστηρότητα στ ζήτημα τς θικς. ν κα ζοσε σ εδωλολατρικ κα βρώμικο περιβάλλον, ατς κρατήθηκε γνότατος κα θικότατος.
ταν δεύτερον πλούσιος ες γενναιοψυχία. κτελοσε τ πισκοπικά του καθήκοντα μ ζλο ποστολικό. Δν λογαρίαζε Πολύκαρπος κινδύνους κα κόπους, προκειμένου
ν κτελέσει τ καθήκοντά του.
Εχε πίσης γάπη ες τν Χριστ κα τος Χριστιανούς. Ατ τ βλέπουμε ες τ ξης: Παρακολούθησε μ νδιαφέρον τν σύλληψη π τος εδωλολάτρες το πισκόπου
ντιοχείας γνατίου. Καί, ταν τν πηγαίνανε δεμένο στν Ρώμη, τρεξε κα τν συνάντησε. ταν δ πολ συγκινητικ στιγμ κείνη, κατ τν ποίαν συναντηθήκανε ο δύο
μεγάλοι θλητα τς Πίστεως.
στειλε μάλιστα κα μία πιστολ πρς τος κατοίκους τν Φιλίππων τς Μακεδονίας, πο ταν κοντ στν Καβάλα. Σώζεται μέχρι σήμερον. Σατ συγχαίρει τους
Φιλιππισίους, γι τν φιλοξενία, πο κανε στν γνάτιο κα στος λλους Χριστιανούς, πο τανε μαζί του, ταν τος περάσανε π κε κα τος πηγαίνανε στ Ρώμη γι τ
μαρτύριο.
Μαχητς κα διδάσκαλος
λλη ρετ εχε τν φοσίωση στ κήρυγμα το Εαγγελίου. νεδείχθη διδάσκαλος τς σίας κα φρουρς τς ρθοδοξίας. Στήριζε τος Χριστιανος στν πίστη. ργαζόταν
κούραστα γι ν τραβήξει κα λλους εδωλολάτρες στν πίστη το Χρίστου. Μαχότανε ναντίον τν αρετικν κα τν ουδαίων, πο νοθεύανε τ Εαγγέλιο μ τς πλάνες κα
τς αρέσεις τν.
Ο πιστοι τν καταδιώκουν
Ο Αρετικο κα εδωλολάτρες κα προπαντς ο ουδαοι, πο σαν πραγματικ συναγωγ το σαταν, πως τος λέγει ποκάλυψης μ διάφορες συκοφαντίες ξεσήκωσαν τν
χλο κα ζήτησε π τν ρχοντα διωγμ ναντίον τν Χριστιανν. Πολλος τότε βαλαν στ φυλακ Χριστιανούς. Τότε μανία τος στράφηκε ναντίον το Πολυκάρπου, πο
ταν διδάσκαλος τν κα πίσκοπος τν. Θέλανε ν τν πιάσουνε, ν τν βασανίσουν κα ν τν σκοτώσουν.
Στν ρχ Πολύκαρπος θελε ν μ λάβει κανένα προφυλακτικ μέτρο, λλ νφεθε στ χέρια το Θεο. Γ ατό, ταν τκουσε, τι τν ζητοσαν, δν ταράχθηκε καθόλου,
λλ θελε ν μείνει στν πόλη. Ο χριστιανο μως, πο γνώριζαν τί θησαυρ θ χάνανε, πέμειναν κα τν παρακαλούσανε μ δάκρυα ν κρυφθε. Διότι Κύριος επε: ταν μς διώκωσι π τς μίας πόλεως, φεύγετε ες τν λλην.Συγκινημένος τότε βαθυγηρος πίσκοπος συγκατατέθηκε κα πγε κοντ στ Σμύρνη, σνα γρόκτημα. κε μεινε μ μερικος πιστούς. Νύχτα δ κα μέρα τίποτε λλο δν
κανε, παρ ν προσεύχεται. Προσευχόταν γι λους κα γ λες τς κατ τόπους κκλησίες τς οκουμένης. Τρες μέρες προτο τν πιάσουνε, τν ρα κριβς πο προσευχόταν, λθε σ πτασία. Εδε τ προσκέφαλό του ν κατακαίεται π τ φωτιά. Τότε γύρισε πρς κείνους πο σαν κοντά του κα τος επε: «Δε μ ζντα καυθναι».
Πρέπει δήλ. ζωντανς ν κα! πειδ μως ξακολουθήσαμε ν τν ζητον, πγε σ' λλο γρόσπιτο. λλ μόλις φυγαν π τ πρτο σπίτι πήγανε πεσταλμένοι κα τν
ζητοσαν. πειδ μως δν τν βρήκανε, συλλάβανε δύο παιδιά. Τ να π ατά, ταν τ βασάνιζαν, τος μαρτύρησε, πο πγε γιος.
γιος συλλαμβάνεται
χοντας κενοι τότε μαζί τους τ παιδί, πγαν ν τν πιάσουν. ταν κατάκοιτος σνα δωμάτιο το περώου. π κε μποροσε βέβαια ν φύγει κα ν πάει λλο, λλ δν
τ θέλησε. «Τ θέλημα το Θεο γενέσθω» επε κα κατέβηκε κάτω. Διέταξε τότε γιος ν τος βάλουνε ν φνε κα ν πιονε, σο θέλανε. Ζήτησε μως π ατος μία χάρη:
Ν τν φήσουν ν προσευχηθε λεύθερα. Πράγματι το πέτρεψαν. Στάθηκε τότε κα προσευχήθηκε π δύο ρες συνέχεια. ταν τελείωσε τν προσευχή του, τν βαλαν
πάνω ες ναν νον κα τν πηγαίνανε στν πόλη. ταν μέρα Σάββατο. ταν φτασαν στ Στάδιο μως γινόταν θόρυβος κα χλοβο κα χαλασμς κόσμου. Δν μποροσε
ν κουστε κανένας.Τν ρα κριβς ατή, πο μπαινε γιος Πολύκαρπος στ στάδιο, κούσθηκε π τν Οραν μία φωνή, πο λεγε: «σχυε Πολύκαρπε κα νδρίζου.»
Τ φων ατή, ποις τν επε, δν τν κουσαν. Τν κουσαν μως λοι ο Χριστιανοί, πο ταν παρόντες κε. Ατο σαν ξιοι ν τν κούσουν!
Στ φωτι γαλήνιος
στυνόμος ρώδης κα πατέρας το Νικήτας προσπάθησαν ν πείσουν τν γιο ν ρνηθε τν Χριστό. γιος μως, μ πνευματικ νδρεία πάντησε τι πηρετε τν
Χριστ π 86 τη χωρς καθόλου ν Τν γκαταλείψει. Πς μποροσε λοιπν τώρα ν Τν βλασφημήσει κα ν Τν ρνηθε;
πειτα π ατ νθύπατος στειλε τν κήρυκα στ μέση του σταδίου κα φώναξε δυνατ τρες φορές: Πολύκαρπος μολόγησε αυτν Χριστιαν εναι. Μόλις τ επε ατό,
λο κενο τ μανιασμένο λεφούσι τν ουδαίων κα θνικν, πο κατοικοσαν στ Σμύρνη, φωνάξανε μ πεσμα κα θυμό: Ατς εναι διδάσκαλος τς σίας, πατέρας τν Χριστιανν, πο γκρέμισε τος θεούς μας, διδάσκοντας πολλος ν μ θυσιάζουν σατούς, οτε ν τος προσκυνον. Φωνάζοντας παρακαλοσαν τν σιάρχην Φίλιππον
ν πολύσει να λιοντάρι ναντίον το Πολυκάρπου. κενος επε, τι δν μπορε, πειδ εναι χορτασμένα. Τότε ζητούσανε λοι ν καε ζωντανς Πολύκαρπος. ταν
τοιμάσθηκε φωτιά, τρέξανε τότε ο πιστο κα κοίταζε καθένας ν πιάσει τ σμα το γίου, προτο ν καε, γι ελογία. φεραν τότε τ ργανα μ τ ποα θ τν
κινητοποιοσαν.
-φστε μ τσι, τος επε, διότι κενος, ποος μου δωσε τν δύναμη ν πομείνω τν φωτιά, θ μο δώσει κα τν δύναμη ν μείνω πάνω στν φωτι κα χωρς τν δικ σς σφάλεια π τ καρφιά.
κενοι τότε δν τν καθήλωσαν. Μόνον ν το δέσουν τ χέρια θέλησαν. γιος καμε τ χέρια το πίσω κα τν δεσαν. ταν σν να πρόβατο π μεγάλο κοπάδι, πο πήγαινε ν προσφερθε θυσία στ Θεό. Κοίταξε τότε στν Οραν κα επε:
-Κύριε, Θες Παντοκράτωρ, πατρ το γαπητο κα ελογητο παιδός σου ησο, δι το ποίου σ γνωρίσαμε, Σ εσαι Θες τν γγέλων κα τν Δυνάμεων κα πάσης κτίσεως κα λης της γενες τν πιστν κα νάρετων, ο ποοι ζον νώπιόν σου. Σ ελογ, διότι μ ξίωσες τς μέρας κα ρας ταύτης, δι ν συναριθμηθ μ
τος μάρτυρας το Χριστο σου, στε ν ναστηθ κα γ ες ζω αώνιο. Δέξε μ νώπιόν σου σήμερον, ς θυσία καλ κα επρόσδεκτο, πως τ προετοίμασες κα τ
προεφανέρωσες κα τ ξεπλήρωσες, Σ στις εσαι ψευδς κα ληθινς Θεός. Δι τοτο κα δλα Σ αν, Σ ελογ κα Σ δοξάζω, δι το αωνίου κα πουρανίου ρχιερέως ησο Χριστο. Ες Σέ, ες Ατν κα ες τ Πνεμα τ γιον νήκει δόξα κα νν κα ες τος μέλλοντας αώνας μήν.
πίστις θαυματουργε
Μόλις τελείωσε τν προσευχή του, ναψαν πι πολ τν φωτι κα γινε μεγάλη φλόγα. Τότε συνέβη να θαμα. Τ εδαν, τ θαμα ατό, κενοι ες τος ποίους πέτρεψε
Θες ν τ δον. Ο φλόγες δήλ. καμαν νας εδος καμάρας πάνω π τ σμα το γίου. Στ μέση τανε γιος, χωρς ν πάθη τίποτε. Ασθανθήκανε, γράφει νας π
τος παρόντες, τόσην εωδία σν ν τανε λιβάνι πο μοσχοβολ κανένα λλο σπουδαο ρωμα. ταν ο νομοι εδανε, πς τ σμα το γίου δν πηνθρακώνετο,
διέταξαν ναν δήμιο κα τν χτύπησε μ τ ξίφος του. Τότε λλο θαμα φάνηκε! τρεξε π τ γέρικο κενο κορμ τόσο πολ αμα, στε σβησε τ μεγάλη κείνη φωτιά. Τότε
λο κενο τ πλθος θαύμασε, γι τν διαφορά, πο πάρχει μεταξ τν κλεκτν κα τν πίστων. τσι πλθε μαρτυρικς θάνατος κα γιος σβησε σιγά, σιγά. τσι
γιος Πολύκαρπος λαβε τν στέφανον τς ζως.
Ο Χριστιανο τότε θελαν ν πάρουν τ σμα το γίου. Ο πονηρο μως ουδαοι επανε στ διοικητή, τν πατέρα το ρώδου, τι ο Χριστιανο θέλουν ν πάρουν τ σμα
κα θ τ προσκυννε περισσότερο κα θ τ λατρεύουν νώτερα π τν Χριστό. Τότε λοιπν Κεντυρίων καψε τ σμα γι ν μ τ πάρουν ο Χριστιανοί.
Ο Χριστιανο μως κατόπιν μάζεψαν τ στ, πο σαν τιμιότερα π πολυτελες λίθους κα π χρυσάφι κα τ τοποθετσαν κε, πο πρεπε, γι ν κάνουν κάθε χρόνο κατ
τν μέρα, πο μαρτύρησε, γιορτή. Ατ τ καμαν, γι ν τιμον βεβαίως κα τος μάρτυρας, λλ γι ν προετοιμάζονται κα κενοι, πο θ μαρτυρήσουν στ μέλλον. γιος
Πολύκαρπος μαρτύρησε τ 168 μ.Χ. στς 23 Φεβρουαρίου.
Τ χέρι το γίου
να π τ για κενα λείψανα, εναι τ χέρι το γίου. Ατ σώζεται κα θαυματουργε ες τν ερ Μον μπελακιωτίσσης (Κοζίτσης) Ναυπακτίας. Σώζεται π τν γκώνα
κα κάτω κα φυλάσσεται μέσα σ ργυρ λάρνακα, μαζ μ λλα γία λείψανα. γία χερ χει ργυρωθε κα πιχρυσωθε τ 1792.Θαύματα τς γίας Χειρς
ναρίθμητα εναι τ θαύματα, τ ποα τέλεσε τ σεβάσμιο χέρι το γίου Πολυκάρπου. σες φορς νέσκηπτε θανατηφόρος πιδημία λλη θεομηνία ες τς διαφόρους
παρχίας Ατωλίας, Μακρυνίας, Ναυπακτίας, Φθιώτιδος, Παρνασσίδος, τρέχανε ο νθρωποι στ Μοναστήρι τς μπελακιωτίσσης κα φέρνανε τν γία χείρα κα λυτρώνοντο.
ναφέρομεν μονάχα δύο π τ πολλ θαύματα.
Τ να συνέβη στ Μεσολόγγι τ 1854. Τ τος ατ τρομερ ρρώστια τς χολέρας ποδεκάτιζε τος κατοίκους τς πόλεως ταύτης. Ο πελπισμένοι κάτοικοί του
Μεσολογγίου ζήτησαν κα φέρανε τν χείρα το γίου Πολυκάρπου. Μόλις φθασε τ γιο Λείψανο, ο κάτοικοι κάμανε γιασμ κα Παράκληση κα μ μεγάλη ελάβεια κα μ
θερμ πίστη παρακαλέσανε τν γιο Πολύκαρπο ν τος σώσει
 
Από το Blogger.