ΧΑΙΡΕΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΕΝ ΧΩ ΙΗΣΟΥ ΑΔΕΡΦΟΙ. ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ ΣΗΝΜΕΡΑ  ΚΥΡΙΑΚΗ 20-3-2016 ΔΕΝ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΚΗΡΥΞΩ ΤΟΝ ΕΟΡΤΙΟΝ ΛΟΓΟΝ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ. ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΠΗΛΙΟΥ
ΜΕ ΕΓΚΑΡΔΙΕΣ ΕΝ ΧΩ ΙΗΣΟΥ ΕΥΧΕΣ Ο ΠΑΤΗΡ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ




ΕΟΡΤΙΟΣ  ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.
ΣΤΟΝ  ΙΕΡΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΧΙΜ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ-ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ
«Οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία·
  οὐ ψευσόμεθα σου πατροπαράδοτον σέβας·
  ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν,καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα·  εἰ δὲ καὶ  καλέσει καιρός,
             καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα».
Ἡμέρα χαρμόσυνος καὶ εὐφροσύνης ἀνάπλεως», ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας,Σεβασμιώτατε Πατέρα καὶ Δέσποτα καὶ Ἀγαπητοὶ ἐν ΧΩ Ἰησοῦ Ἀδερφοὶ ὅπως ψὰλλει ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος. Ἡμέρα πανηγύρεως καὶ θριάμβου γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας. Ἡμέρα πνευματικῆς ἑξάρσεως καὶ ἐνθουσιασμοῦ.Τὴν  Α΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν,τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας,στὴν ἀρχὴ  τῆς Μ. Τεσσαρακοστής, γιορτάζουμε τὴν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων καὶ γενικότερα τὸν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, τὴν περίλαμπρη νίκη τῆς ἀληθείας ἐναντίον κάθε κακοδοξίας καὶ αἱρέσεως, ἐναντίον ὅλων τῶν ἀντιθέων δυνάμεων, ποῦ κατὰ καιροὺς ἐπιτέθηκαν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐπίχειρησαν νὰ ἐκπορθήσουν τὸ ἀσάλευτο κάστρο της.Ἡμέρα θριάμβου λοιπόν. Ποῦ μὰς δίνη  τὴν εὐκαιρία νὰ μελετοῦμε τὸν μεγάλο θησαυρὸ τῆς Πίστεως, τὴν ἀκαταμαχήτη δύναμη τῆς ἀληθείας, τὸ ἀνεκτίμητο δῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας μας. Καὶ μελετῶντας τὴν ἀξία τοῦ δώρου αὐτοῦ ἀναφωνοῦμε μαζὶ μὲ τὸν Ἰωσὴφ τὸν Βρυέννιο, τὸν διδάσκαλο τοῦ ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ. «Οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία». Δὲν πρόκειται ποτέ νὰ σὲ ἀρνηθοῦμε, ἀγαπημένη μας Ὀρθοδοξία.Διότι ἐσὺ διατηρεῖς ἀνόθευτη τὴν ἀλήθεια, καθαρή καὶ ὁλόκληρη τήν διδασκαλίᾳ τοῦ Χριστοῦ. Ὅπως ἀκριβῶς μάς τὴν παρέδωσαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, ὅπως μάςτήν ἀνέλυσαν μὲ τοὺς θεοφώτιστους λόγους τους οἱ θεοφόροι Πατέρες, ὅπως μὰς τήν δίδαξαν οἱ ἅγιες ΟἰκουμενικέςΣύνοδοι μὲ τὴν καθοδήγηση καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ὅπως μὰς τὴν ἔμαθαν ἀπὸ τὰ μικρὰ μας χρόνια στὰ σπίτια μας οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς μας, στὰ σχολεῖα οἱ πιστοὶ δάσκαλοι, στὸ ἱερὸ περιβάλλον τοῦ Ὀρθοδόξου ναοῦ οἱ κατηχητὲς μας. Ἀλήθεια καθαρή, χωρὶς σπίλους καὶ σκιέςψεύδους, χωρὶς προσμείξεις πλάνης καὶ δεισιδαιμονίας, χωρὶς ἐπηρεασμοὺς ἀπὸ ὀλέθριες πλάνες καὶ δυσσεβεῖς αἱρέσεις.Τὸ νὰ ἀρνηθοῦμε τὴν Ὀρθοδοξία ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ νὰ ἀρνηθοῦμε, τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, καὶ μὲ τὸ νὰ ἀποφασίσουμε νὰ ζοῦμε μὲ τὸ ψέμα, τὴν πλάνη, τὴν αἵρεση. Αὐτὰ ὅλα προέρχονται ἀπὸ τὸν πατέρα τοῦ ψεύδους, τὸν ἀρχαῖο καὶ μισόκαλο ἐχθρὸ μας, τὸν διαβολο. Καὶ δὲν πρόκειται βέβαια νὰ ἀκούσουμε τὸν διαβολο καὶ νὰ ἐγκαταλείψουμε τὸν Θεό. «Οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία». Διότι μόνο μέσα στὸ ἱερὸ περιβάλλον σου ἀπολαμβάνουμε πλούσια τῇ Χάρη τοῦ Θεοῦ. Ἀπολαμβάνουμε τὸ πλήρωμα τῆς Χάριτος, τὴν ἀφθονία τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ ποῦ μὰς ἑξασφαλίζουν τῇ σωτηρίᾳ. Μέσα στὴν Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία ἀπὸ τὰ πρῶτα, τὰ νηπιακὰ μας χρόνια, δεχθήκαμε τὸ ἅγιο Βάπτισμα καὶ τὸ ἅγιο Χρῖσμα. Πήραμε τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, φωτισθήκαμε καὶ ἀναγεννηθήκαμε καὶ ὁπλισθήκαμε μὲ ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ὅπλα γιάνά ἀγωνισθοῦμε στήν συνέχεια ἐπιτυχῶς, γιὰ νὰ πετύχουμε τὴν κάθαρση ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὸν ἁγιασμὸ τῆς ψυχῆς.Μέσα στὴν Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία ἀπολαμβάνουμε μὲ τὰ χαριτόβρυτα Μυστήρια τὴν ἴασῃ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, καὶ τὸ πολὺ σπουδαιότερο, τὴν φεση τῆς θανατηφόρου ἁμαρτίας, τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ κάθε ἐνοχὴ καὶ εὐθύνῃ καὶ τὴν ἀπέραντη εἰρήνη τῆς ψυχῆς.Καὶ δὲν ἀπολαμβάνουμε ἁπλῶς τήν Χάρη μέσα στὴν Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία, ἀλλὰ συναντοῦμε τὸν ἴδιο τὸν χαριτοδότη Κύριον Ἰησοῦ κοινωνοῦμε τὸ πανάχραντο Σῶμα καὶ τὸ τίμιο Αἷμα του. Πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ὑπάρχει αὐτὸς ὁ πλοῦτος τῆς ζωοποιοῦ καὶ θεοποιοῦ Χάριτος, πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ὑπάρχει ὁ Χριστὸς ὅπως ὑπάρχει στὴν Ὀρθοδοξία μας, πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν μπορεῖ νὰ Τὸν συναντήσει ὁ ἄνθρωπος, νὰ Τὸν γνωρίσει, νὰ Τὸν κοινωνεῖ, νὰ Τὸν ἔχει κατοικοῦντα ἐντὸς του. «Οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία». Διότι μέσα στὴν Ὀρθόδοξῃ Ἐκκλησία ἔχουμε τῇ ζωῇ. Ἔχουμε Αὐτὸν ποῦ εἲναι «ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ» (Ἴῳ. Ἰδ ? 6). Αὐτὸν ποῦ ἦλθε στὸν κόσμο, «ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν» ὅσοι μὲ πίστη Τὸν ἀκολουθοῦν (Ἴῳ. ἰ ? 10). Ὁ ἱερὸς περίβολος τῆς Ὀρθοδοξίας μας εἲναι ὁ χῶρος τῆς ζωῆς,  ὅπως βαθιὰ τὴν ἐπιθυμεῖ ὁ ἄνθρωπος, τῆς ἀνωτέρας  πνευματικῆς,  ἁγίας,  αἰωνίας ζωῆς.Δὲν ὑπάρχει τέτοια ζωὴ ἐκεῖ ποῦ ἐπικρατεῖ τὸ ψέμα, ποῦ ἀπουσιάζει ἡ Χάρις. Ἐκεῖ κυριαρχοὺν τὸ συμφέρον, ἡ ἀπάτη, τὰ πάθη καὶ οἱ ἐγωισμοὶ καὶ ἡ ὀσμὴ τοῦ θανάτου. Δὲν εἲναι ἐκεῖ ἡ ζωή.«Οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία». Γιατὶ δὲν μποροῦμε νὰ ἀρνηθοῦμε τὴν ἀλήθεια, γιατὶ δὲν μποροῦμε νὰ σταθοῦμε χωρὶς τῇ Χάρη γιατὶ ποθοῦμε τῇ ζωῇ. Γιατὶ γνωρίζουμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξῃ Ἐκκλησία, ἐπειδὴ εἲναι ἡ μόνη ἀληθὴς Ἐκκλησία, γι’ αὐτὸ εἲναι καὶ ἡ μόνη ἀσφαλὴς ὁδὸς λυτρώσεως. Εἲναι ἡ κιβωτὸς τῆς σωτηρίας. Καθὼς διατηροῦμε τὴν πίστη τῆς Ὀρθοδοξίας, καθὼς μετέχουμε στὴν Ὀρθόδοξη λατρεία μας, καθὼς ἀγωνιζόμαστε μὲ τὴν ἀκαταμάχητη βοήθεια τῶν ἱερῶν Μυστηρίων, ἔχουμε βεβαία τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς στὴν οὐράνια βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ «οὐκ ἀρνησόμεθα σέ, φίλη Ὀρθοδοξία». «Ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα». Ὀρθόδοξοι γεννηθήκαμε. Ὀρθόδοξα ζοῦμε. Μέσα στὴν Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία μας θὰ πεθάνουμε. Ἂν τὸ καλέσουν οἱ περιστάσεις, «καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα». Ἀμέτρητες φορὲς θὰ πεθάνουμε γιὰ σένα καὶ θὰ θυσιαστοῦμε. Γιατὶ ἡ ζωὴ δὲν ἀξίζει ὅσο ἡ Ὀρθόδοξῃ πίστη μας. Γιατὶ δὲν ὑπάρχει ζωὴ ἔξω ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος εἴναι, , μόνον ἐκεῖνος ποῦ πιστεύει ὀρθόδοξα καὶ ἀγωνίζεται νὰ ζεῖ ὀρθόδοξα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ἀναμαρτησία, δηλαδὴ ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε ἀναμάρτητοι. Ἡ ἁμαρτία εἲναι μέσα στήν φύσῃ τοῦ μεταπτωτικοῦ ἀνθρώπου, εἲναι καθολικὸ φαινόμενο τῆς ζωῆς. Γι’ αὐτήν, ὅμως, ἡ Ὀρθοδόξῃ Ἐκκλησία μας ἔχει τὸ λουτρὸ τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἐξομολογήσεως. Αὐτὸς ποῦ βιώνει ὀρθόδοξα τῇ χριστιανικῇ πίστη καὶ ἔχει ὀρθόδοξῃ πορεία ζωῆς ξέρει νὰ μετανοεῖ γιὰ τὰ σφάλματά του, νὰ ζητάει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴν πεποίθηση ὅτι ὁ Θεὸς τὸν συγχωρεῖ νὰ προχωράει σταθερὰ στὸ δυσβατο καὶ τραχὺ μονοπάτι τῆς ζωῆς. .. Ὅσοι πιστοὶ ἔχουμε ἀποκτήσει πείρα τῆς χάριτος καὶ τῆς γλυκύτητος τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως τὴν νιώθουμε μέσα στά ἱερὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας, δὲν μποροῦμε νὰ ἀγαπήσουμε τίποτε ἄλλο περισσότερο ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Διότι ὅταν ἡ ψυχὴ μας ἀνάψει ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦ, ἀπὸ τὴν ἐμπειρία τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας μαζὶ του, τότε αὐτὴν τὴν χαρὰ δὲν ἀντέχουμε νά τὴν κρατήσουμε μόνο για μας, θέλουμε νὰ κάνουμε κι ἄλλους κοινωνοὺς τῆς εὐτυχίας μας. Ὅσοι ἔχουμε γευθεῖ μέσα στὴν Ὀρθόδόξῃ Ἐκκλησία τὴν ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ πλημμυρίζει τὴν ζωὴ  μας, δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ φωνάξουμε παντοῦ γύρω μας: δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ἀλλοῦ ἡ σωτηρία παρὰ μόνο στὴν μοναδικὴ Ἐκκλησία, στὴν ἐμπειρία τῆς Ὀρθοδόξου ἐν Χριστῷ ζωῆς: ὅτι  μόνο στὴν Ὀρθοδοξία ὑπάρχει ὁ δρόμος πρὸς τὸν οὐρανό, ὑπάρχει ἡ χάρις, ἡ ἐμπειρία, ἡ κοινωνία, ἡ θέωση.Σεβασμιώτατε Πατέρα καὶ Δεσπότα καὶ Ἀγαπητοὶ ἐν Χω Ἰησοῦ Ἀδερφοί. Ἡ θέωση τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελεῖ τὸν σκοπὸ τῆς δημιουργίας του. Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε «κατ’εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» Θεοῦ. Εἲναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ποῦ κλήθηκε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Δημιουργὸ του νὰ τὸν ὁμοιάσει· νὰ γίνει θεός, ὄχι βέβαια κατὰ τὴν οὐσία του ἀλλὰ κατὰ χάριν, ὅπως λέγεται στὴν θεολογικὴ γλῶσσα. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἤταν δυνατὸ νὰ πραγματοποιηθεῖ μετὰ τὴν ἀποστασία τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴν ὑποταγὴ του στὴν ἁμαρτία. Ἡ ἐπαναφορὰ του στὸ «καθ’ ὁμοίωσιν» ἤ τὴν θέωση, εἲναι ἡ σωτηρία του.
Ὁλόκληρη ἡ ἱερὰ ἱστορία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ποῦ κορυφώνεται μὲ τὴν σάρκωση τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ, φανερώνει τὸ ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ κόσμου. Καὶ ἡ Ἐκκλησία εἲναι ὁ πνευματικὸς χῶρος, μέσα στὸν ὁποῖο μυσταγωγείται ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.
Ἀμήν.

 


Από το Blogger.